فلا ( fal ) ا . ع . نام دهى در طوس . فلاء ( fal ' ) م . ع . فلا الصبى فلوا و فلاء ( از باب نصر ) : باز كرد آن كودك را از شير و جدا نمود آن را از مادر و پرورش كرد آن را . و فلا المهر : باز داشت آن كره را از شير . و فلا فلانا بالسيف : زد فلان را بشمشير و يا شمشير زد بر سر فلان . و فلا زيد : سفر كرد زيد . فلا الرجل : عاقل گرديد آن مرد پس از نادانى . فلاة ( fal t ) ا . ع . دشت بىآب و گياه و بيابان بىآب . و صحراى وسيع فراخ . ج : فلا و فلوات و فلو ( folov ) و فلى ( foliyy ) و فلى ( feliyy ) . و ج ج : افلاء ( fal ' ) . فلات ( fal t ) ا . پ . تارهائى كه جولاهگان جهة بافتن آماده كرده و تان و تانه نيز گويند . فلات ( fel t ) م . ع . فالته مفالتة و فلاتا : ناگهان گرفت آن را . فلات ( fol t ) ع . ج . فلة . يق : يا فلات يعنى اى خانمها . مر . فلان . فلانه ( fel te ) و ( fol te ) ا . پ . نوعى از حلوا كه با شير گوسپند پزند و در فارس ميده نامند . فلاح ( fal h ) ا . ع . رستگارى . و فيروزى . و باقى ماندگى در خير و نيكوئى . و زيست و بقا . و ليس فى الدنيا فلاح اى بقاء . وحى على الفلاح : بشتاب براى نجات و رستگارى . و نيز فلاح : سحور و طعام سحرى . يق : خفنا ان يفوتنا الفلاح اى السحور . فلاح ( fal h ) م . ع . فلح فلحا و فلاحا . مر . فلح . فلاح ( fal h ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رستگارى . و فيروزى . فلاح ( fall h ) ص . ع . كشاورز . و كشتيبان و ملاح . و مكارى و كرايه دهندهء ستور . ج : فلاحون و فلاليح . فلاح ( fall h ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كشاورز . فلاحة ( fal hat ) ا . ع . زبان آورى در بيع و فريب دهى در آن . فلاحة ( fal hat ) م . ع . فلح فلحا و فلاحة . مر . فلح . فلاحة ( fal hat ) و ( fel hat ) ا . ع . كشاورزى . فلاحت ( fel hat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كشاورزى و زراعت . و شغل و پيشهء كشاورز . فلاحت نامه ( fel hat - n me ) ا . پ . كتابى كه در علم كشاورزى نويسند . فلاحون ( fall huna ) ع . ج . فلاح . فلاخان ( fal x n ) و ( fal xan ) ا . پ . آلت سنگ اندازى . و ابزارى كه از پشم و ابريشم و جز آن بافند و با آن سنگ اندازند . فلاد ( fal d ) و فلاده ( fal de ) و ( fel de ) و ( fol de ) ص . پ . بيهوده و عبث و بىنفع و بيفايده و بيسود . فلاس ( fall s ) ا . ع . پشيز فروش و فلس فروش . فلاسفة ( fal sefat ) ع . ج . فيلسوف . فلاسنگ ( fal - sang ) ا . پ . فلاخن . فلاط ( fel t ) ا . ع . ناگاه . يق : لقيت فلانا فلطا و فلاطا : ديدم فلان را ناگاه . و تكلم فلان فلاطا فاحسن ايضا يعنى ناگاه تكلم كرد فلان و نيكو گفت . فلاطن ( fal ton ) ا . پ . افلاطون . فلاطوس ( fal tus ) ا . پ . نام حكيمى استاد عذرا معشوقهء و امق . فلاطوسى ( fal tusi ) ا . پ . مملكت روم . و مملكت يونان . فلاطون ( fal tun ) ا . پ . افلاطون . فلاق ( fel q ) ا . ع . فلاق اللبن : دفزك شدگى شير و ترش گرديدگى آن چندان كه قطعه قطعه گردد . فلاق ( fel q ) و ( fol q ) ا . ع . جدا و متفرق . و قطعه قطعه . يق : صار البيض فلاقا . و كذلك : فلاقا . فلاق ( fol q ) ص . ع . لبن فلاق : شير خفتهء و دفزك شده . فلاق ( fol q ) ا . ع . ج . فلاقة . فلاقة ( fol qat ) ا . ع . پارهء چيزى . و فلاقة آجر : پارهء آجر . ج : فلاق . فلاك ( fel k ) ع . ج . فلكة . فلاكت ( fel kat ) ا . پ . - مولد از اختلاط فارسى با تازى - زبونى و فلك زدگى . و نادارى و افلاس . و نكبت و ذلت و خوارى و بدبختى و پلاسك . فلاكتى ( fel kati ) ا و ص . پ . بدبخت و بيطالع و بىنصيب . و بىنصيبى و بدبختى . فلال ( fel l ) ع . ج . فل ( fall ) . فلال ( foll l ) ا . ع . لشكر هزيمت يافته و شكست خورده . فلالى ( fal liyy ) ع . ج . فلية ( felliyyat ) . فلاليج ( fal lij ) ع . ج . فلوجة ( fallujat ) . فلاليح ( fal lih ) ع . ج . فلاح ( fall h ) . فلان ( fol n ) ا . ع . فلان و فلانة ( بدون الف و لام ) كنايه است از نامهاى مردمان و ( با الف و لام ) از نامهاى بهايم . يق : ركبت الفلان و حبست الفلانة . و در واحد گويند : يا فل و در اثنان : يا فلان و در جمع : يا فلون و در مؤنث واحد : يافلة و در اثنان : يا فلتان و در جمع : يا فلات ، و گاه در مؤنث واحد : يا فلات و يا يافل گويند . فلان ( fol n ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شخص و يا چيز غير معلوم و مجهول بمعنى به همان . و فلان‌كس : شخص منظور . و فلان